บทที่ 5 บทที่ 1 (4)
“เอ่อ...อะไรนะคะ มิสเตอร์เกลนนอนไม่ให้เข้าพบ” เชิ้ตสีขาวกับกางเกงแสล็กสีดำ คือการแต่งตัวดีที่สุดของอันนาแล้ว เธอรวบมัดผมยาวหยักศกเรียบร้อย แต่ใบหน้ากลับจืดชืด เธอเอ่ยทวนถามอย่างคาดไม่ถึง “คือ... ดิฉันอันนาจาก นิว นีเดอแลนด์ ทริบูน ที่แจ้งขอเข้าพบมิสเตอร์เกลนนอนเมื่อหนึ่งอาทิตย์ที่แล้วนะคะ เผื่อคุณเข้าใจผิด”
ประชาสัมพันธ์สาวยิ้มเรี่ยและพยักหน้ารับ
เซบาสเตียนซึ่งรับหน้าที่ช่างภาพมองอันนายิ้มๆ ส่วนแคทเธอรีนที่ได้รับคำสั่งให้มาด้วยนั้นเหลียวมองเพื่อนสนิทข้างตัวก่อนหันกลับไปมองประชาสัมพันธ์สาวยิ้มแห้ง หลังได้ยินประโยคต่อมา
“มิสเตอร์เกลนนอนปฏิเสธให้สัมภาษณ์ใดๆ กับสื่อในช่วงนี้ค่ะ”
กระนั้นอันนาก็ยังไม่ละความพยายาม
“คือ... นั่นแหละค่ะปัญหาที่เราเจอ และเราก็สามารถจะแก้กันด้าย-ย-ย”
นักข่าวสาวยิ้มหวาน
“คุณช่วยแจ้งไปยังเลขาฯ มิสเตอร์เกลนนอนอีกครั้งได้ไหมคะ ว่าอันนาจาก นิว นีเดอแลนด์ ทริบูน หนังสือพิมพ์คลื่นลูกใหม่ของนิวยอร์กที่กำลังมาแรงสุดๆ ในปีนี้ มีความปรารถนาอย่างยิ่งยวดที่จะได้รับเกียรติสัมภาษณ์มิสเตอร์เกลนนอน ในหนังสือพิมพ์ฉบับพิเศษของเรา ซึ่งมันเหมาะเหลือเกินกับคนพิเศษสุดอย่างมิสเตอร์เกลนนอน”
ประชาสัมพันธ์สาวนิ่วหน้า กำลังจะเอ่ยแต่อันนาไม่เปิดโอกาสให้
“จริงๆ ฉันก็เข้าใจนะคะว่ามิสเตอร์เกลนนอนไม่อยากให้สัมภาษณ์สื่อในช่วงนี้ แต่ว่า นิว นีเดอแลนด์ ทริบูนของเราแตกต่างจากสื่อทั่วไป อ๊ะ! สงสัยใช่ไหมว่ามันแปลกที่ตรงไหน”
สองสาวในเคาน์เตอร์เผลอพยักหน้าหงึกหงัก
อันนายิ้มหวาน เท้าแขนลงบนเคาน์เตอร์เอียงคอและบอกอย่างน่ารัก
“อันนี้บอกไม่ได้ค่ะความลับ ถ้า... อยากรู้ มิสเตอร์เกลนนอนอาจจะต้องพิสูจน์เอง” หญิงสาววางแขนลงยืดตัวข้ามเคาน์เตอร์เข้าไปอีกนิด “จุ๊ๆ สาวสาว ฉันขอเตือนเลยนะคะ ถ้าหากว่ามิสเตอร์เกลนนอนพลาดความพิเศษนี้ไปคงจะเสียใจมาก เพราะทางเราได้รับเกียรติจากมิสเตอร์ริชชี่ในเรื่องนี้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ลองคิดดูนะคะ หากมิสเตอร์ริชชี่มีบทสัมภาษณ์สุดพิเศษนี้ออกมาบนหนังสือพิมพ์ฉบับพิเศษสุดของเรา แล้วมิสเตอร์เกลนนอนไม่มี... อะไรจะเกิด”
เท่านั้นหนึ่งในสองสาวประชาสัมพันธ์ก็ตกหลุม บอกว่าจะรีบแจ้งข้อเสนอนี้ให้แก่เลขาฯ ของเฮคเตอร์ พี. เกลนนอน อันนายืนเชิดหน้าอย่างภาคภูมิกลับมายืนตัวตรงอยู่ตรงกลางระหว่าง เซบาสเตียนและแคทเธอรีน
“ร้ายมาก” ชายหนุ่มโน้มหน้าลงมากระซิบเบาๆ ที่ข้างหูอันนา
และแคทเธอรีนก็รับเป็นลูกคู่ “ที่สุดของที่สุด!”
นั่นเองที่ยิ่งทำให้อันนายิ่งยืด หญิงสาวยังคงเชิดหน้าและยกมือกอดอกวางท่าคนฉลาดอย่างภาคภูมิ ยามตอบรับคำของเพื่อนสนิททั้งสองคน
“อะแน่! ถ้าไม่เจ๋งจริง อย่ามาเรียกอันนา!”
ในขณะที่ประชาสัมพันธ์สาวนั้นกำลังแจ้งความจำนง
“เอ่อ มิสโอลิแวนคะ มีนักข่าวจากสำนักพิมพ์ นิว นีเดอแลนด์ ทริบูน มาขอนัดพบมิสเตอร์เกลนนอนค่ะ คือว่า...” เสียงร่ายยาวถึงความน่าสนใจที่อันนาอ้างถูกส่งต่อ ก่อนที่มันจะถ่ายทอดต่อมาแก่เลขาฯ ตัวจริง
แมนนี่ จอห์นสัน ชายหนุ่มร่างสูง สวมสูทสีดำ ผมสีทองเซ็ททรงเนี้ยบและสวมแว่นสายตา ยกมือขึ้นแตะที่หูฟังไร้สาย รับถ่ายทอดข้อความจากเลขาฯ ของเขาที่แจ้งเรื่องด่วนน่าสนใจเข้ามา
ห้องทำงานชั้นบนสุดของรองซีอีโอเกลนนอนแบงก์โอ่โถงและเน้นความโปร่งโล่ง ผนังกระจกส่องให้เห็นสภาพเบื้องนอก มองเห็นวิวได้เกือบสามร้อยหกสิบองศา ห้องตกแต่งด้วยโทนสีขรึม แบ่งเป็นโซนด้วยฉากไม้กั้น และพื้นต่างระดับ มุมสุดทางด้านซ้ายของห้อง ซึ่งยกพื้นสูงที่สุด ตั้งโต๊ะทำงานของท่านรองซีอีโอ ซึ่งขณะนี้กำลังคุยโทรศัพท์และหัวเราะอย่างพออกพอใจ
เฮคเตอร์ยืนพิงผนังกระจก ตามองลงไปยังด้านล่าง
“จริง คลินท์ ถ้านายไม่อยากพลาด เรื่องนี้ต้องถามกับเอฟมันเอง ให้ตายฉันว่ามันต้องตกหลุมรักแม่สาวคนนั้นแน่ๆ พับผ่าสิ ฉันละอยากจะเห็นผู้หญิงคนนั้นจริงๆ”
คนกำลังขายเพื่อน เล่าเรื่องแม่สาวตัวเล็กที่ทำให้อีวอนน์สับสน ให้แก่คลินตัน เจ้าของธุรกิจบันเทิงสีเทาฟัง
“เออ ฉันไม่พลาดแน่ เอฟมันทำคลับฉันป่วน”
ปลายสายบอกเสียงเย็น จนคนฟังหัวเราะร่วน
“แต่ฉันดีใจนะ ที่ในที่สุด เอฟมันจะมีใครช่วยมันไม่ให้จมอยู่กับเรื่องของเฟรย่า”
ปลายสายอือออรับคำ ในขณะที่แมนนี่ก้าวเข้ามาหาและหยุดยืนห่างออกไปราวสามเมตร เฮคเตอร์เหลียวมองก่อนตัดสาย ชายหนุ่มกระแอมและก้าวเข้ามาทรุดลงนั่งบนเก้าอี้นั่งทำงานแสนสบายรุ่นเอ็มบอดี้ ของเฮอร์แมน มิลเลอร์ เขาขยับสูทแต่ตายังมองแมนนี่แทนคำถาม
“มีนักข่าวมาขอสัมภาษณ์คุณเฮคครับ”
เฮคเตอร์ทำหน้าหน่าย
“บอกแล้วไงแมนนี่ ช่วงนี้งดสัมภาษณ์”
“ทราบครับ แต่ นักข่าวของ นิว นีเดอแลนด์ ทริบูน แจ้งว่า สัมภาษณ์ของคุณเฮคจะอยู่บนหนังสือพิมพ์ฉบับพิเศษของพวกเขา และ... คุณริชชี่ได้ตอบรับคำสัมภาษณ์ของพวกเขาแล้ว”
คนฟังยักไหล่ แม้เลขาฯ กึ่งบอดีการ์ดจะพูดชื่อ โอดิน ริชชี่ รองซีอีโอของเกลนนอนแบงก์อีกคน ซึ่งมีสถานะเป็นเพื่อนของบิดา แล้วยังเป็นผู้ถือหุ้นรองลงไปจากตระกูลเกลนนอนก็ตาม สายตาเฮคเตอร์จับไปยังจอคอมพิวเตอร์ยี่ห้อแอปเปิ้ลแหว่ง ที่มีข้อมูลตลาดหุ้นอยู่ในตอนนี้
“แล้วไง โอ๊ปให้สัมภาษณ์ก็ให้ไป แต่ฉันไม่ละ หรือนายสนใจจะให้สัมภาษณ์แทน”
